Genç bir çift, yeni bir mahalledeki yeni evlerine tasìnmìslar. Sabah kahvaltì yaparlarken, komsu da çamasìrlarì asìyormus. Kadìn kocasìna ‘Bak, çamasìrlarì yeterince temiz degil, çamasìr yìkamayì bilmiyor, belki de dogru sabunu kullanmìyor’, demis. Kocasì ona bakmìs, hiçbir sey söylememis, kahvaltìsìna devam etmis.

Kadìn, komsusunun çamasìr astìgìnì gördügü her sabah aynì yorumu yapmaya devam etmis.

Bir ay kadar sonra, bir sabah, komsusunun çamasìrlarìnìn tertemiz oldugunu gören kadìn çok sasìrmìs ‘Bak’, demis kocasìna ‘çamasìr yìkamayì ögrendi sonunda, merak ediyorum, kim ögretti acaba ?’

‘Ben bu sabah biraz erken kalkìp penceremizi sildim’, diye cevap vermis kocasì.

Hayatta da böyle degil midir?

Baskalarìnì izlerken gördüklerimiz, baktìgìmìz pencerenin ne kadar temiz olduguna baglìdìr. Birini elestirmeden ve hemen yargìlamaya davranmadan önce zihin durumumuza bakmak ve ‘iyi’ olanì görmeye hazìr olup olmadìgìmìzì fark etmek güzel bir fikir olabilir.

‘Pencerelerimizin’ tertemiz olmasì duasìyla

Popularity: -0% [?]

Benzer Yazılar

• Benzer yazı yok